اردیبهشت ۲۶۱۳۹۲
 
32738_961

کادص – وبینار (سمینار آنلاین) جنبش سبز و انتخابات ریاست جمهوری روز شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ مصادف با ۱۸ می ۲۰۱۳ از ساعت ۲۱:۳۰ تا ۲۳:۳۰ به وقت تهران و با حضور آقایان مزروعی و موسوی خوئینی برگزار خواهد شد. در مورد محتوا و نحوه حضور در این سمینار آنلاین گفتگویی داشته ایم با دبیر این وبینار.

ضمن خسته نباشید، در خصوص اهداف کلی این وبینار توضیحاتی بفرمایید.

این وبینار چهارمین برنامه در فضای مجازی است که توسط تشکل های عضو مجموعه سفیران سبز امید، این بار کانون دانشجویان و دانش آموختگان اصلاح طلب مقیم آلمان (کادص) و راه سبز ایرانیان بریتانیا(رساب)، و کمک برخی دیگر از فعالین جنبش سبز برگزار می گردد. این جلسات بستری برای انجام مباحث روز سیاسی کشور و مباحث مبتلابه جنبش سبز فراهم نموده که برای فعالین براحتی قابل استفاده است. پس از برگزاری وبینارهایی در مورد نقش نظارتی مجلس و حصر رهبران جنبش سبز، این وبینار دومین برنامه در خصوص انتخابات آتی ریاست جمهوری است. با توجه به رویدادهای سال ۱۳۸۸ ، نحوه رویکرد کلی جنبش سبز بعنوان نیرویی تاثیرگذاردر آینده کشور  اهمیت بسزایی دارد که در این وبینار بررسی خواهد شد.
باید گفت انتخابات مجالی است برای عرض اندام نیروهای تحول خواه. دلیل اینکه ما امروز کنار هم هستیم شرکت در انتخابات ۸۸ و نه تحریم آن بود. اگر به حرف آنان که انتخابات ۸۸ را تحریم کرده بودند عمل کرده بودیم تجربه ۴ سال گذشته را نداشتیم. آقای احمدی نژاد هم بدون حضور جنبش سبز در پای صندوق‌های ۸۸ و اعتراض یکصدای ایرانیان داخل و خارج به تخلفات انتخاباتی، می توانست در عرصه بین المللی جولان بدهد و خود را نماینده راستین ملت بزرگ ایران جا بزند. اما به دلیل حضور ملت در سال ۸۸ جهان متوجه شد که مردی از جنس او و بی‌ اخلاقی‌‌های او و توهین کردن‌های او منتخب واقعی‌ ملت ایران نیست. امروز دیگر اظهر‌من‌الشمس است که انتخاب ملت ایران در سال ۸۸ و “نه” گفتن‌شان به کاندیدای مورد نظر حاکمیت نشان از بصیرت مردم ایران داشت و بی‌بصیرتی حاکمیت. جنبش سبز در انتخابات ۸۸ به حاکمیت هشدار داد که وجود دارد. هشدار داد که میتوانند صدای جامعه را برای مدتی‌ با النصر بالرعب ساکت کنند اما باورهایی که شکل گرفته را نمی‌توانند تغییر دهند.

با توجه به شواهد موجود مبنی بر وقوع تقلب در انتخابات سال ۸۸ ، چه دلیلی برای شرکت مجدد در این انتخابات وجود دارد؟ آیا احتمال دستکاری در آرا منتفی شده است؟

درسی‌ که ما از انتخابات ۸۸ گرفته ایم این است که با حضور حد اکثری ما، هزینه دستکاری در آرای مردم، برای متقلبین و متخلفین بالا میرود. ما با حضورمان اجازه نمیدهیم که حاکمیت با حداقل هزینه و بی‌ دردسر در آرای مردم دستکاری کند. ما با حضور حد اکثری ثابت می‌کنیم که برای حق خود یعنی‌ انتخابات آزاد و حق تعیین سرنوشت خود ارزش قائل هستیم و هر بار با حضور حداکثری این حق را طلب می‌کنیم. ما می‌خواهیم هزینه دستکاری در آرا را آنقدر برای حاکمیت بالا ببریم تا از دستکاری در آرای مردم عقب نشینی کند.

در میان کاندیداهای موجود، شعار هیچکدام آزادی بیان و دموکراسی نیست. با این وضعیت نیروهای تحول خواهی که در شانزده سال گذشته در تکاپوی رسیدن به این اهداف بوده اند چرا باید در انتخابات شرکت کنند و به چه کاندیدایی رای دهند؟

تحول‌خواهی‌، آزادی بیان و دموکراسی خواست بدنه قابل توجهی‌ از جامعه ایران ،به خصوص جوانان است. در این انتخابات آیت‌الله هاشمی، بهترین گزینه برای اجماع تحول خواهان به نظر می‌رسد. وی سیاستمداری کهنه‌کار است که به تجربه دریافته است تنها راه توسعه و پیشرفت پایدار، توسعه سیاسی در کنار توسعه اقتصادی است. وی امروز ،بر خلاف دوره ریاست جمهوریش در دهه ۶۰ و ۷۰، اذعان دارد که توسعه اقتصادی بدون توسعه سیاسی و مشارکت شهروندان در تعیین سرنوشت خود امکانپذیر و پایا نیست. با مرور موضعگیری ها، سخنرانی‌های وی در سالهای اخیر می توان دریافت که او به این باور رسیده است که باید صدای مردم را شنید و به بصیرت آنها احترام گذاشت. همانطور که پیامبر عظیم‌الشأن فرمودند که لا تجتمع أمتی على الخطأ. به همین دلیل بسیاری از دموکراسی خواهان و تحول خواهان، امروز برای پیگیری مطالبات خود از کاندیداتوری آیت‌الله هاشمی حمایت میکنند.
علاوه بر اینها، عمده دموکراسی خواهان و تحول خواهان ایران میدانند که هیچ راه میانبر و یک شبه‌ای برای رسیدن به آزادی و دموکراسی وجود ندارد. این راه، راه صعب‌العبور‌ی است. اقتدارگرایان و تمامیّت‌خواهان، متکی‌ به درامد سرشار نفت و گاز، منافع محفلی و مافیایی‌شان را با دموکراسی و آزادی بیان در تضاد می‌بینند. آنها از همه امکانات خود برای کارشکنی در این راه استفاده میکنند. پاک‌ترین فرزندان و زبده‌ترین مدیران این کشور را زندانی و آزارواذیت و گوشه‌ نشین میکنند.
ما ناچار به برونرفت از این وضع هستیم. ما نمی‌خواهیم به سرنوشت سوریه دچار شویم ، هرچند که حاکمیتی که هر روز از مسیر عقلانیت دور بیفتد چه بسا که کشور را به چنین جهنمی دچار سازد، چنان که اسد در سوریه چنین کرد. تحول خواهان به دنبال تحمیل نظر خود به تمامیّت‌خواهان از مجاری قانونی‌ و به دور از خشونت و انتخاب کاندیدای اصلح هستند. مطالبه ما داشتن نهادهای مدنی خواهد بود. نهادهایی غیر دولتی و مستقل از حاکمیت که بتوانند خواسته‌های صنفی و سیاسی جامعه را پیگیری کنند. نهادهای مدنی همچون بازوان جامعه هستند که بدون آنها نمی توانیم به دموکراسی و آزادی بیان برسیم. حتی اگر هم در کوتاه مدت به این خواسته‌ها تا حدودی دست یابیم، مانند دوران آقای خاتمی، اما صیانت از این آزادی‌ها بدون حضور نهادهای قدرتمند مدنی امکانپذیر نخواهد بود.
برای رسیدن به دموکراسی و آزادی بیان باید قائل به حرکت مرحله‌ای باشیم و اوضاع را از وضع أسفناک فعلی‌ به شرایطی که اندکی‌ فضا برای فعالیّت بازتر شود سوق دهیم. ما برای رسیدن به دموکراسی احتیاج به دوره گذار داریم که در آن‌ بتوانیم کارهای پایه‌ای انجام دهیم، همچون احیای احزاب و نهادهای قدرتمند مدنی و صنفی. اگر بتوانیم دوره گذار را تثبیت کنیم و از آن برای نهاد سازی حد اکثر استفاده را ببریم آنگاه میتوانیم خود را برای مرحله بعد و نهادینه کردن کامل دموکراسی و آزادی بیان – با تعریف و حدودی که مورد توافق مردم ایران باشد – آماده کنیم.
هنوز طرفداران ایده تحریم انتخابات هیچ آلترناتیو روشنی ارائه نکرده‌اند. طرفداران تحریم نمی توانند بگویند که مشخصا از تحریم قرار است که چه چیز عاید تحول‌خواهان شود. چه چیز به غیر از انفعال و یاس؟ ما دموکراسی را بر سر تانکها و بمب‌افکنهای بیگانه نمی‌بینیم و نمی‌خواهیم. اگر برای برونرفت از انسداد سیاسی موجود و شرایط دهشتناک معیشتی و بحران در سیاست خارجی،‌ آلترناتیو روشن و عملی‌ با نتایج قابل لمسی ارائه شود – تا آنجا که رو به بیگانه نداشته باشد و ایران را به سرنوشت سوریه دچار نکند – استقبال خواهیم کرد. آلترناتیوی واقع‌گرایانه که شرایط و بضاعت مردم را در نظر بگیرد. و نه رهکارهایی رویایی و ایده‌آال‌گرایانه که گویی در خلأ صحبت میکنند و تنها به درد بحث‌های روشن‌فکری میخورند تا تاکتیک‌های عملی.

آیا رای دادن سبب نمی شود که مشروعیت رهبری نظام که در وضعیت اسفبار کنونی سهم زیادی داشته بیشتر شود؟

آیا حضور حداکثری مردم در عرصه انتخابات ۸۸ – پیش از انتخابات، در حین انتخابات و پس از آن – باعث مشروعیت اقتدارگریان شد یا مشروعیت و فراگیر شدن خواست مردم؟ حضور حداکثری مردم در ۲ خرداد ۷۶ باعث مشروعیت اقتدارگریان شد یا مشروعیت و فراگیر شدن خواست مردم؟ در خرداد ۸۰ چطور؟ در اولین انتخابات پرشور شوراها چطور؟ در انتخابات مجلس ششم چطور؟ اساساً هر بار که سونامی حضور گسترده مردم در عرصه انتخابات تحقق‌ یافت، چهار ستون تمامیت خواهان و اقتدارگریان در ایران به لرزه افتاد و سطح آگاهی‌ جامعه در جهت تحول خواهی‌ و دموکراسی و اهمیت آن‌ افزایش یافت.
بر عکس هر بار که حضور و استفاده مردم از عرصه انتخابات ضعیف بوده اقتدارگریان توانستند با حداقل هزینه و کمترین دردسر، از انتخابات به سود منافع محفلی و مافیایی خود استفاده کنند. فراموش نکنیم که ظهور طبقه جدید و بی‌ ریشه باند احمدی‌نژاد-مشایی از انتخابات شوراها که با حضور کمرنگ مردم همراه بود شروع شد. سپس با حضور کمرنگ مردم در انتخابات مجلس حامیان این محفل وارد مجلس شدند. نهایتا هم، در سال ۸۴، در حالیکه طیف وسیعی از مردم از صندوق‌های رای قهر کرده بودند، این محفل با حمایت اقتدارگرایان با کمترین دردسر کرسی ریاست جمهوری را به چنگ آورد.
پس با توجه به مثال‌های تاریخی که ذکر شد، حضور حداکثری ما در عرصه انتخابات منجر به تجلی‌ خواسته‌های مشروع و به حق‌مان خواهد شد و نه مشروعیت بخشی به این و آن. همانطور که در سال ۸۸ چنین شد. انتخابات آزاد حق ماست و ما برای رسیدن به این حق از پا نخواهیم نشست. ما از هر فرصت انتخابات استفاده می‌کنیم برای طرح این خواست طبیعی، قانونی‌ و به حق مان. هر بار باید این سونامی حضور تکرار شود. با تحریم و شرکت نکردن و گوشه نشینی و قهر هیچ چیزی عایدمان نمیشود. کسی‌ انتخابات آزاد را به ما هدیه نخواهد کرد. انتخابات آزاد محصول نهایی پافشاری و اصرار و حضور مداوم ما در عرصه خواهد بود.
ما چه در عرصه حضور داشته باشیم چه نداشته باشیم حاکمیت مقاصد و پروپاگاندا و تبلیغات خود را دنبال خواهد کرد. ظهور طبقه جدید و بی‌ریشه باند احمدی‌نژاد-‌مشائی که برای اصولگریان بی‌بصیرت بعد از گذشت ۸ سال و این همه ویرانی تازه انحرافی بودنشان مسجل شده نتیجه حضور کمرنگ مردم در عرصه‌های مختلف انتخاباتی بوده. ما نباید از این عرصه قهر کنیم و در گوشه خانه هامان بنشینیم. فعلا حضور و استفاده حداکثری از عرصه انتخابات “مطلوبترین” گزینه “ممکن” در پیش روی ماست.

در مورد نحوه شرکت در این وبینار نیز توضیحاتی بفرمایید.

متقاضیان برای شرکت در وبینار بصورت صوتی تصویری می توانند در این صفحه  ثبت نام کنند تا با توجه به محدودیت های موجود درخواست آنها بررسی شود. در صورت امکان حضور هر یک از ثبت نام کنندگان، نحوه شرکت به آنها اعلام خواهد شد. همچنین، جهت استفاده حداکثری سایر علاقمندان، به مانند وبینار های قبلی، این برنامه نیز بصورت زنده از این صفحه پخش خواهد شد. همچنین در تلاشیم تا جلسه بصورت زنده از یکی از شبکه های آنلاین تصویری در یوتیوب نیز پخش گردد که اطلاعات تکمیلی در این خصوص  تا قبل از برگزاری وبینار از سایت کادص اعلام خواهد شد. ادرس صفحات فوق به این شرح مجددا ارایه می شود:

ثبت نام:
http://www.kades.org/webinar

پخش زنده صوتی:
http://www.kades.org/publiclive

با سپاس از شما

ارسال به:

[Balatarin] [Facebook] [Google-plus] [Twitter] [Google] [Email]
2012 © سفیران سبز امید استفاده از مطالب سایت یا بخشی از آن با ذکر منبع بلامانع است. info@safiranesabz.com