شهریور ۰۳۱۳۹۱
 
محمد مرسی رئیس جمهور مصر

در آستانه سفر رئیس جمهور مصر به تهران جهت شرکت در اجلاس جنبش عدم تعهد، سفیران سبز امید طی نامه ای خطاب به دکتر محمد مرسی رئیس جمهوری این کشور ابراز امیدواری کردند که وضعیت رهبران جنبش سبز که بعد از درخواست راهپیمایی برای اعلام همبستگی با مردم مصر و تونس در حصر بسر می برند را از مقامات جمهوری اسلامی جویا شده و از آنها بخواهید که بجای تکیه کردن بر نهاد‌های نظامی برای اداره کشور، گوش به حمایت‌های مردمی فرا دهند.
به گزارش سایت سفیران سبز امید، متن کامل نامه به همراه ترجمه های عربی و انگلیسی آن که از مجاری رسمی به دولت مصر و نمایندگان حزب اخوان المسلمین تحویل داده شده به شرح زیر است.

جناب آقای دکتر محمد مرسی، رئیس جمهوری عربی مصر

به نام خداوند بخشاینده مهربان

سلام علیکم

ما به عنوان بخشی از جنبش سبز ایران، که میراث دار یک صد سال تلاش و مبارزه مردم ایران علیه استبداد است، از اینکه مردم مصر توانسته اند بعد از سالها تحمل استبداد و حکومت مادام العمر در یک فرایند دموکراتیک رییس جمهور خودشان را انتخاب کنند، بسیار خوشحالیم و تصور محقق شدن چنین رویایی که اداره امور کشور با رای و اراده مردم انجام شود ما را سرشار از امید می کند. مردم ما برای ایجاد تغییر در شرایط کشور از طریق انتخابات تلاش‌های فراوانی را از سال ۱۹۹۷ با انتخاب سید محمد خاتمی آغاز کردند و این تلاش‌ها در کمپین‌های گسترده انتخابات سال ۲۰۰۹ به اوج خود رسید. اما متاسفانه حاکمان کشورمان رای مردم را برنتافتند و در برابر اراده مردم برای تغییر ایستادند. آنها علاوه بر تقلب و مهندسی آرا اعضای ستادهای انتخاباتی و اصلاح طلب‌ها را بازداشت ، مطبوعات را توقیف، احزاب را منحل و مردم معترض را سرکوب کردند. تلاش برای باز یافتن حق رای کتمان شده مردم، خیزشی را به منصه ظهور رساند که جنبش سبز نامیده شد.

یک و نیم سال بعد وقتی در کشورهای منطقه نظیر مصر مردم علیه استبداد حاکم دست به قیام زدند، بار دیگر امید تغییر و شور و انرژی حرکت در درون ما اوج گرفت و دیدن شباهت‌های فراوان دوباره یادمان انداخت که استبداد ماندنی نیست. در اوج تلاش مردم مصر و سرکوب آنان از طرف حاکمان وقت، رهبران جنبش سبز آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی طبق قانون اساسی که برگزاری راهپیمایی بدون حمل سلاح را آزاد می داند برای تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ در خواست راهپیمایی جهت اعلام هبستگی با مردم مصر و تونس را دادند. بعد از این فراخوان مردم زیادی در تهران به خیابان آمدند، اما در کمال ناباوری حتی تجمع برای اعلام همبستگی با مردم مصر و تونس نیز سرکوب و از آن تاریخ که بیش از یک سال و نیم می گذرد رهبران ما در بازداشت خانگی به سر می برند و فعالان سیاسی بسیاری همچنان در زندان‌ها هستند و حاکمیت مرکزی ایران علاوه بر تحدید شدید آزادی‌های داخلی‌، به حمایت‌های بی‌ چون و چرا از دیکتاتوری‌های منطقه‌ای بمانند سوریه نیز ادامه میدهد.

آقای رئیس جمهور،

ما می دانیم که شما خود زندانی سیاسی بوده و در کشورتان زندانیان سیاسی زیادی داشته اید و تجربه‌ای مانند آنچه ما اکنون داریم را در کارنامه خود دارید. برای همین ما به عنوان شبکه‌ای از گروه‌های دانشجویی و جوان ایرانی در سرتا سر جهان امیدواریم اکنون که به عنوان رییس جمهور برآمده از یک قیام مردمی به کشور ما سفر می کنید در دیدار‌های خود با حاکمان کشورمان از وضعیت رهبران جنبش سبز که بعد از درخواست راهپیمایی برای اعلام همبستگی با مردم مصر و تونس در حصر بسر می برند سوال کنید. سرنوشت دیکتاتورهایی که به رای مردمشان پشت کردند را به آنها یادآور شوید و از آنها بخواهید که بجای تکیه کردن بر نهاد‌های نظامی برای اداره کشور، گوش به حمایت‌های مردمی فرا دهند. این اقدام شما میتواند گامی در جهت پیوند بیشتر مردم کشورهای منطقه باشد.

با آرزوی توفیق الهی
سفیران سبز امید

———————–

پیوند فایل تصویری و قابل چاپ نامه به فارسی

پیوند فایل تصویری و قابل چاپ نامه به عربی

پیوند فایل تصویری و قابل چاپ نامه به انگلیسی

———————–

ترجمه عربی نامه


الى حضره الدکتور محمد مرسی، رئیس الجمهوریه العربیه المصریه

                                                                      بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیکم

نحن کوننا جزء من الحرکه الخضراء فی إیران؛ الحرکه التی وریثه نحو مأئه عام من نظال الشعب الإیرانی ضد الاستبداد، فرحون جدا من أن الشعب المصری و بعد أن تحمل سنین طویله من الاستبداد و حکومه الفرد الواحد استطاع أن یختار رئیسه عبر عملیه دیمقراطیه و هذا ما یحیی آمالنا ایضا. و بذل شعبنا جهدا کبیرا لتغییر اوضاع البلاد نحو الاحسن عبر الانتخابات منذ عام ۱۹۹۷ بانتخاب السید محمد خاتمی رئیسا للبلاد. واستمرت هذه الحرکه حتى أن وصلت اکبر حمله انتخابیه فی عام ۲۰۰۹٫ و لکن مع الاسف رفض حکامنا اراده الشعب فی التغییر و قاموا بانقلاب على الدستور. و علاوه على تزویر نتائج الانتخابات اعتقل الکثیر من اعضاء الحملات الانتخابیه و الاصلاحین و اغلقت الصحف و منعت الاحزاب و قمع المحتجین. و من خلال السعی الى احیاء اصوات الشعب نتجت حرکه تسمى الحرکه الخضراء.

و بعد اشهر، عندما قامت شعوب بعض الدول فی المنطقه و منها مصر بثوره ضد الاستبداد الحاکم عاد الامل فی التغییر و الحماس لنا و الشبه الکبیر بین بلدینا ذکرنا بأن الاستبداد لن یدوم. و فی خضم الثوره المصریه التی کان یسعى النطام الزائل قمعها، دعى قاده الحرکه الخضراء میرحسین موسوی و مهدی کروبی الى مظاهر فی یوم ال۱۴ من فبرایر عام ۲۰۱۱ للاعلان عن التضامن مع الشعبین المصری و التونسی. وکانت هذه الدعوه وفقا للدستور الإیرانی الذی یجیز المظاهرات السلمیه من دون حمل السلاح. و استجاب عدد کبیر من الشعب الإیرانی الى الدعوه و شارک الآلاف فی مظاهرات طهران. لکن کان رد السلطات عنیفا فقمع المتظاهرون الذین خرجوا نصره للشعبین المصری و التونسی. و رغم مرور عاما و نصف عام على تللک الحرکه مازال القائدین قید الاقامه الجبریه منذ ذلک الحین و الکثیر من النشطاء السیاسیین ایضا مازالوا مازالو فی السجون. و نظام الحکم فی إیران مستمر بتقیید الحریات فی الداخل و بالدعم اللامشروط للانظمه الدیکتاتوریه فی المنطقه کانظام السوری.

حضره الرئیس؛

نحن نعلم أن فی بلدکم کان الکثیر من السجناء السیاسیین فی ایام النظام البائد و مررتم انتم ایضا بتجربه کالتی نحن نمر بها الیوم. و لهذا نحن کوننا مجموعه من الطلبه و الشباب الإیرانیین فی مختلف ارجاء العالم نأمل منکم بصفتکم رئیسا لنظام ناتج عن ثوره شعبیه أن تفتسروا فی لقائاتکم مع حکام بلدنا عن وضع قاده الحرکه الخضراء الذین فرضت علیهم الاقامه الجبریه بعد الدعوه لتظاهره نصره للشعیبین المصری و التونسی. نحن نطالبکم أن تذکروهم بمصیر الحکام الذین اداروا ظهروهم الى شعوبهم و أن تحثوهم على العوده للشعب بدل الاتکاء على الاجهزه الامنیه و العسکریه. و عملکم هذا یعتبر خطوه فی اتجاه التقارب بین شعوب المنطقه باجمعها.

و من الله التوفیق

جمعیه شباب سفراء الحرکه الخضراء فی إیران

۲۴ أغسطس ۲۰۱۲
———————–

ترجمه انگلیسی نامه

To the Honourable Dr. Mohammed Morsi, President of the Arab Republic of Egypt,

In the Name of God, the Compassionate, the Merciful

We, as a part of the Iranian Green Movement and as inheritors of a hundred years of struggle against tyranny, are very pleased to bear witness to the democratic transition of power in Egypt, in which the people of a nation has decided about its future in a peaceful process. A country being governed by the will of its people is a dream come true, and it fills us with hope for the future of the Middle East. The people of Iran have strove for many years to improve the prevailing circumstances of the country and to bring about change through a democratic process. After electing Mr. Mohammed Khatami in 1997 as the president, these struggles culminated with the presidential election in 2009. However, the regime chose to oppose the people’s choice of change by manipulating the election result. This was followed by the arrests of reformists and members of opposition campaigns, the closure of independent media, the dissolution of many political parties, and the brutal cracking down of post election protests. The protests by Iranian citizens demanding to know what had become of their stolen votes, led to the birth of what is now known as the Green Movement.

A year and a half later, the Green Movement was revived and gained momentum when neighbouring countries in the region, including Egypt, began to rise against their authoritarian regimes; we remembered, once again, that tyranny will not last. On the 14th of February 2011, during the height of the uprising in Egypt, the leaders of the Green Movement, Mirhossein Mousavi and Mehdi Karroubi, called for a peaceful demonstration in solidarity with the people of Egypt and Tunisia, according to the constitution of Iran which allows such peaceful demonstrations. Many Iranians responded to the call by coming to the streets of Tehran; an act which was violently suppressed and led to the arrests of a large number of political activists and ultimately to the illegal house arrest of the leaders of the Green Movement. Moreover, the Iranian government continued an unchangeable support for the dictator of Syria.

Mr. President,

We know that you have yourself been the victim of political imprisonment in your country. We share this experience. When you, as a democratically elected president, travel to our country, we implore you to express your concern regarding the continued detention of the leaders of the Green Movement, keeping in mind that it is the result of their calls for solidarity with the people of Egypt. In your meetings with the officials of the Iranian government, we ask you to remind them of the fates of the leaders who kept turning their backs on the votes of their people, and to urge them to govern their country relying on the support of the Iranian people rather than military forces. We are confident that your support in this matter can result in the strengthening of the unity between the nations of the region.

Yours respectfully,

The Green Messengers of Hope of Iran

۲۴٫۰۸٫۲۰۱۲

———————–

ترجمه سوئدی نامه

Till den hedervärde Dr. Mohammed Morsi, Arabrepubliken Egyptens president

 I Guds namn, den Medlidsamme, den Barmhärtige

Vi, i egenskap av medlemmar av den iranska Gröna rörelsen och som arvingar av en hundraårig kamp mot tyranni, är mycket glada över att ha fått bevittna den demokratiska maktövergången i Egypten, i vilken nationens invånare har beslutat om sin framtid i en fredlig process. Ett land som styrs av folkets vilja är en dröm som går i uppfyllelse och det fyller oss med hopp för Mellanösterns framtid.

Irans invånare har, under många år, strävat för att förbättra den nuvarande situationen i landet och för en förändring genom en demokratisk process. Denna kamp intensifierades i samband med presidentvalet 2009, då den iranska regimen valde att motsätta sig folkets vilja genom att manipulera valresultatet. Många politiska partier löstes upp, oppositionsanhängare arresterades, inskränkningar mot den oberoende pressen infördes och de demonstrationer som uppstod som en reaktion av valet slogs brutalt ned.

Protesterna från iranska medborgare som krävde att få veta vad som hänt med deras stulna röster ledde till uppkomsten av vad som idag är känt om den Gröna rörelsen.

Ett och ett halv år senare fick den Gröna ny kraft när folket i angränsande länder i regionen, bland andra Egyten, började att resa sig mot sina auktoritära regimer. Vi påmindes återigen om att tyranni aldrig kan bestå. Den 14 februari 2011, under det mest intensiva skedet av revolten i Egypten, uppmanade ledarna av den Gröna rörelsen, Mir Hossein Mousavi och Mehdi Karroubi, sina anhängare till fredliga demonstrationer i solidaritet med folken i Egypten och Tunisien – en av rättigheterna som garanteras i den iranska konstitutionen. Många iranier följde uppmaningarna och fyllde Tehrans gator. Dessa demonstrationer kuvades med våld från regimens sida och ledde till att ett stort antal politiska aktivister arresterades och slutligen att den Gröna rörelsens ledare försattes i illegal husarrest. Dessutom forsatte den iranska regeringen att ge sitt stöd till den syriske diktatorn.

Herr President, vi känner till att Du själv har utsatts för politisk förföljelse i Ditt land. Vi delar denna erfarenhet. När Du, i egenskap av en demokratiskt vald president, reser till vårt land ber vi Dig att uttrycka Din oro över det fortsatta frihetsberövandet av ledarna för den Gröna rörelsen. Deras fångenskap är en direkt följd av deras uppmaningar till solidaritet med Egyptens folk. Vi ber Dig att påminna den iranska regimen om det öde som drabbade de ledare, som vände sina folk ryggen, och att uppmana dem att skapa en regering som hämtar sin kraft i folkets stöd, istället för i militär övermakt. Vi är övertygade om att Ditt stöd i denna fråga kan få betydelse för att stärka banden mellan folken i Mellanöstern.

۲۴٫۰۸٫۲۰۱۲

ارسال به:

[Balatarin] [Facebook] [Google-plus] [Twitter] [Google] [Email]

  ۲ دیدگاه به “نامه سفیران سبز امید خطاب به رئیس جمهور مصر در آستانه سفر به ایران”

  1. با سلام
    بسیار ساده انگاری است اگر فکر کنید اعراب آن هم از این نوع مصری خیرخواه ملل دیگری آنهم ایرانی باشند. من در کشوری زندگی می کنم که ۴۰ درصد جمعیت آن را مصریها تشکیل می دهند. آنها هم مثل بعضی ها دوست دارند که مدیریت کنند حتی اگر دانشش را نداشته باشند. متاسفانه اغلب ما مردم و فرهنگ های گوناگون کشورها را از طریق کتاب ها( مردم ما بیشتر از همه ملل خاورمیانه مطالعه می کنند) شناخته ایم و نه آنطور که هستند. اگر آنها به ظاهر در به کرسی نشاندن خواسته های خود در مصر به نتیجه رسیده اند ( که نرسیده اند) صرفا به خاطر ذات خشن و پرخاشجویشان هست نه به این دلیل که حق با آنها ست. این را فارغ از هرگونه اندیشه نژاد پرستی می گویم. من با آنها زندگی کرده ام.

    • دوست عزیز، ما هم در کشورهای مختلف با دوستان عرب زبان و مصری ارتباط داریم.
      بنده بر خلاف شما معتقدم انقلاب مصر بسیار مترقی بود، به زیر کشاندن یک دیکتاتوری چند دهه ای که مورد حمایت قدرتهای ارتجاعی و متمول منطقه ای بود باعث افتخار است.
      آقای مرسی نیز در چند ماه گذشته عملا نشان داده که رئیس جمهور تمامی مصر است. ستایش حرکت مسالمت آمیز مردم مصر ستایش همه خصلت های آنها نیست. شما دوست عزیز که از پرخاشگری های مصری های محل سکونت خود می گویید بهتر است بدانید که در این کشور شبکه تامین اجتماعی مردمی بسیار قدرتمندی وجود دارد، بطوریکه هیچ فقیری با شکم گرسنه نمی خوابد. مشکلات فرهنگی منطقه خاورمیانه قابل انکار نیست ولی یکی از راههای اصلاح آن برقراری ارتباط قوی بین ملت ها و استفاده از تجارت یکدیگر است.

2012 © سفیران سبز امید استفاده از مطالب سایت یا بخشی از آن با ذکر منبع بلامانع است. info@safiranesabz.com